Vanmorgen werden we wakker van de geur van pannenkoeken en wafels. Ellie had ze gebakken, en er stonden aardbeien, bosbessen en slagroom op tafel om erop te doen. Samen met Ellie en Scott zaten we aan tafel voor het ontbijt. Walk was er niet, die moest met zijn auto naar de garage en was daarom al weg.Aan tafel werden de plannen voor die dag besproken.
Vanmiddag zouden we naar het strand gaan om een familiefoto te gaan maken. Iedereen zou om 14.00 aanwezig zijn. Na de foto zouden we thuis met z’n allen barbecuen.
Vanmorgen was er nog wel even tijd om te winkelen. Omdat iedereen op de foto een wit shirt en een spijkerbroek aanmoest, en Dennis niks wits had, gingen we even naar de Wallmart. We keken meteen even naar een Nintendo DS voor de jongens, maar omdat we ’s morgens bij het ontbijt in een folder van toys’r'us hadden gezien dat je er daar een gratis startpakket bijkreeg, besloten we ze daar te kopen. Gelukkig vond Dennis een wit overhemd met korte mouwen. Daarna dus nog naar de Toys’r'us. We bleken niet goed gelezen te hebben; dat starterspakket kreeg je alleen als je meteen een of ander spelletje erbij kocht. Het werden dus alleen de gameboys. Van oma kregen ze er meteen nog een spelletje bij, en Rens kocht er nog eentje van zijn eigen geld.
Niet lang nadat we terug waren, kwamen Margareth, Cody en Jimmy binnen. Al snel waren Mark, Brenda en de kinderen er ook, en wij waren er natuurlijk allemaal al. In optocht reden we naar het strand. Dennis zag een parkeerplaats waar hij volgens Scott niet mocht staan ( want je mag niet dichter dan zoveel meter bij een brandbluspaaltje staan) Volgens Mark mocht het wel, en omdat Mark brandweerman is, zou hij het wel weten.
Aan het strand werd een hele serie foto’s geschoten: foto van alleen onze kinderen, wij vieren, alleen de kinderen van Brenda en Mark, hun vijven, opa en oma met kleinkinderen,alleen de kleinkinderen, Ellie en Walk met Dennis, Scott en Brenda, alleen Dennis, Scott en Brenda, met z’n allen etc. Het was wel jammer dat de zon zo fel was, want iedereen staat zijn ogen stijf dicht te knijpen, maar anders werd de kwaliteit natuurlijk niet goed. Het moeilijkst was het nog bijna om een foto van de 3 kinderen ( Brenda, Scott en Dennis) te maken, omdat de heren zo zaten te klieren samen. De kleinkinderen waren heel wat braver!
Na de fotoshoot reden we terug naar huis, waar de barbecue werd aangestoken. Alle kinderen gingen samen aan een tafel in de tuin zitten, dat zag er heel gezellig uit. ( en de ouders natuurlijk maar lopen met de hamburgers en hotdogs) Het was erg gezellig zo met z’n allen.
